Bestuur

SAMENSTELLING BESTUUR

Bestuursleden

  • Jan van Ruiten (voorzitter)
  • Jan van Dril
  • Tasiana van Ruiten
  • Gerard van de Reep
  • Marian Nederlof (penningmeester)
  • Mirjam Berkhout (secretaris)

Hieronder kunt u de motivaties lezen van de diverse bestuursleden om zitting te nemen in het bestuur.

Jan van Ruiten

Waarom heb ik zitting genomen in het bestuur van Stichting Tufikiriane:
In 2003 overleed mijn zwager aan aids en zijn vrouw al een jaar eerder. Zij hadden vijf kinderen waarvan twee net van de basisschool af kwamen. De vraag was : “Wat moet er van hen terecht komen”? Laten we de twee meiden naar een middelbare school sturen want ze moeten toch op die school gaan wonen dan zijn ze gelijk onder de pannen, plus ze leren iets en kunnen iets opbouwen voor zichzelf. Kennis is vooruitgang want je kunt breder zelf denken en zelf oplossingen zoeken als je meer achtergrond hebt.
De vraag rees al snel: En de andere kinderen in het dorp? Laten we die tegelijkertijd een kans geven, want die kunnen ook niet vooruit. En zo werd de Stichting Tufikiriane geboren. Ik werd gelijk de voorzitter en dat is thans nog zo. We zochten wat ervaring in verschillende disciplines, zodat het bestuur ook kennis had om breed te denken.
Ik ben trots dat we voor dit goede doel gekozen hebben en met plezier er aan werken. We kunnen zien dat het vruchten afwerpt. Mijn expertise is mijn lange ervaring in Tanzania zelf, mijn kennis van het land en omdat ik daar lange tijd als bouwkundige heb mogen werken. Komt nog bij dat ik met Tasiana ben getrouwd en zodoende veel weet van de lokale omstandigheden. Mijn interesse gaat nu uit naar de algemene ontwikkeling van het dorp Bwambo en wat de mensen zelf aangeven wat betreft hun eigen ontwikkeling zoals zij die willen.

******************

Marian Nederlof

Om samen met mijn broer, schoonzus en een paar vrienden een stichting op te zetten heeft mij werkelijk een kick gegeven. Op mijn manier kon ik daar mijn steentje in bijdrage om de financiële kant van de stichting veilig te stellen voor iedere leerling. Mensen daadwerkelijk te helpen is geestelijk de zon te laten schijnen en daarmee het hart te raken. In ons geval zijn de leerlingen je zo dankbaar! Zo krijgen zij de kans hun familie in de toekomst bij te staan door naar school te gaan.

******************

Jan van Dril

Waarom heb ik zitting genomen in het betuur van Stichting Tufikiriane:De basis van dit besluit ligt ver terug.
In 1975 vertrok Jan van Ruiten naar Tanzania om daar te gaan werken als vrijwilliger in de bouw. Ik zelf zat voor mijn eindexamen HTS en het leek mij ook wel wat om daar te gaan werken als vrijwilliger, kleinschalig iets kunnen betekenen en daarnaast trok ook het avontuur.
Dit heeft ertoe geleid dat ik 6 jaar in Tanzania ben geweest en me daar met diverse bouwprojecten heb bezig gehouden. Naast de bouwmethode aldaar heb ik ook veel geleerd van het land en zijn bewoners.
Toen ik terugkeerde naar Nederland wilde ik deze ervaring niet verloren laten gaan en zodoende ben ik vrij snel betrokken geraakt bij de Stichting, mede door het feit dat Jan en ik elkaar nog regelmatig zagen (en zien).
Het mooie van Tufikiriane is dat bijna al het geld naar de projecten gaat en we ter plaatse een comité hebben dat meedenkt over de besteding van het geld, vooral wat het scholenproject betreft. Hoe kunnen wij hier in Nederland beslissen over het wel en wee van de mensen aldaar?.

******************

Tasiana van Ruiten

Mijn schoonzus is overleden in 2002 en laat mijn broer achter met vijf kinderen. De oudste was 15 en de jongste 4 jaren oud. Mijn broer ging daarna alleen voor de kinderen zorgen. Hij ging terug naar het dorp om bij zijn kinderen te zijn. Hij had daardoor geen inkomsten meer.
Na anderhalf jaar werd hij zelf ziek. Hij had aids en toen moesten de kinderen voor hun vader zorgen. Gelukkig woonden mijn ouders en familie er vlakbij en konden ook zij een deel van de zorg op zich nemen.
Om deze reden ben ik erachter gekomen dat het heel, heel moeilijk en zwaar is voor kinderen en hun familie als zij alleen komen te staan. Dat heeft mij de motivatie gegeven om ook andere kinderen te helpen uit de omgeving , vooral met onderwijs.

******************